ΚΛΙΝΙΚΗ ΨΥΧΟΦΑΡΜΑΚΟΛΟΓΙΑ VS ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑ

Ψυχοφαρμακολογία κατά ψυχοθεραπείας : Κάνοντας μια προσπάθεια να απαντηθούν ερωτήματα που ακόμα και σήμερα υπάρχουν γύρω από την Ψυχοφαρμακολογία και την διαφορά της από την Ψυχοθεραπεία, θα αναφερθούμε στα βασικά χαρακτηριστικά αυτών των δυο κατηγοριών όπου κατά βάση αλληλοσυμπληρώνονται ανά περιπτώσεις.

Πιο συγκεκριμένα, η ψυχοφαρμακολογία ασχολείται με φάρμακα που έχουν σαν βάση την διαχείριση μιας ψυχικής πάθησης. Οι ψυχικές παθήσεις διαχωρίζονται σύμφωνα με το DSM-V στις έξεις κατηγορίες : τα αντικαταθλιπτικά, τα αγχολυτικά, τα αντιψυχωσικά, τους σταθεροποιητές διάθεσης και τα διεγερτικά. Ο στόχος τους είναι η άμεση ανακούφιση από τα σωματικά συμπτώματα μέσω της ανασύστασης των νευροδιαβιβαστών του εγκεφάλου. Το αρνητικό τους είναι πως υπάρχουν σωματικές παρενέργειες.

Από την άλλη η ψυχοθεραπεία συμβάλλει και στην κατανόηση – ενημέρωση και διαχείριση της τυχόν ύπαρξης ψυχοπαθολογίας και υιοθετώντας άλλες οπτικές με στόχο να γίνεται η καθημερινότητα του ανθρώπου πιο λειτουργική. Ενώ η ψυχοφαρμακολογία εστιάζει στα σωματικά συμπτώματα και της αντιμετώπιση αυτών.

Δεν είναι απαραίτητο για να κάνει ένας άνθρωπος συνεδρίες ψυχοθεραπείας να υπάρχει κάποια ένδειξη ή απόδειξη ψυχοπαθολογίας. Το νόημα της ψυχοθεραπείας είναι η ανακούφιση των ανθρώπων από δυσκολίες που βιώνουν γενικά στην καθημερινότητα τους. είναι το να νιώθουν πως έχουν έναν άνθρωπο δίπλα τους για να τους δείχνει άλλες οπτικές. Τα αποτελέσματα της ψυχοθεραπείας μπορεί να αργούν
σε σχέση με την ψυχοφαρμακολογία, ωστόσο είναι πιο μόνιμα γιατί συμβάλλει στην ριζική αλλαγή αντιλήψεων, οπτικών, πεποιθήσεων και κυρίως στην αναγνώριση και διαχείριση των συναισθημάτων του όποιου ανθρώπου.

Τα ίδια δεδομένα ισχύουν και για τα παιδιά. Και πιο συγκεκριμένα στις μέρες μας όπου υπάρχει μεγάλη έξαρση επιθετικότητας ανάμεσα στα παιδιά είναι να αναλογιστούμε το κατά πόσο αφορά τα παιδιά και στο κομμάτι της διαχείρισης των δικών τους συναισθημάτων είτε υπάρχει είτε όχι κάποια παθολογία του όποιου είδους. Ή ακόμα και αν δεν υπάρχει μια εκδήλωση της όποιας δυσκολίας μέσα στο οικογενειακό πλαίσιο, για τον όποιο λόγο δυσκολεύει αυτά τα παιδιά να υπάρχουν πλαίσια να μπορούν να πάρουν και να ανακουφιστούν συναισθηματικά.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι τα παιδιά τα οποία βιώνουν μια μεγάλη αλλαγή στην ζωή τους όπως κάποια απώλεια είτε εξαιτίας φυσικών λόγων (πένθος από απώλεια θανάτου), είτε από συναισθηματική απομάκρυνση από άτομα του οικείου περιβάλλοντος τους ( διαζύγιο γονέων).

Η ψυχική υγεία δεν είναι μόνο ζήτημα χημείας του εγκεφάλου, αλλά κυρίως ζήτημα σχέσεων. Και εκεί βρίσκεται η πραγματική θεραπεία.

Βιργινία Γουμπίού,

Κλινική Ψυχολόγος – Συστημική ψυχοθεραπεύτρια