Η Μεγάλη Ιδέα της Ζωής. Η Ελλάδα μεγαλώνει
Η Μεγάλη Ιδέα της Ζωής
Η Ελλάδα μεγαλώνει από μέσα

Η δύναμή μας δεν είναι οι κατακτήσεις. Είναι τα παιδιά μας.
40 Εκατομμύρια Έλληνες.
Μπορούμε να το φανταστούμε;
Η Ελλάδα να γεμίζει ζωή. Όχι με συνθήματα, αλλά με παιδιά.
Όχι με σύγκρουση, αλλά με σχέσεις.
Από τα σύνορα περνάμε στις γενιές. Από το έδαφος στον άνθρωπο.
Για δεκαετίες μιλούσαμε για ανάπτυξη, για σύνορα, για ισχύ.
Η πραγματική πρόκληση όμως είναι διαφορετική.
Η πραγματική λύση, είναι διαφορετική.
Η Ελλάδα δεν στερείται χώρου, στερείται ανθρώπων.
Η χαμηλή γονιμότητα, η γήρανση του πληθυσμού, η ερήμωση της περιφέρειας και η φυγή νέων δεν είναι απλώς στατιστικά μεγέθη. Είναι σημάδια μιας κοινωνίας που δυσκολεύεται να αναπαραχθεί, να συνεχιστεί, να οραματιστεί το μέλλον της.
Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα αναδύεται μια Νέα Μεγάλη Ιδέα.
Όχι εθνικιστική και όχι νοσταλγική. Μια ιδέα βαθιά ανθρωποκεντρική. Η Μεγάλη Ιδέα της Ζωής δεν κοιτά τον χάρτη, αλλά το παιδικό δωμάτιο, το σχολείο, τη γειτονιά.
Κοιτά εκεί όπου γεννιέται και μεγαλώνει το μέλλον.
Η δύναμή μας, Είναι τα παιδιά μας.
Ο στόχος των 40 εκατομμυρίων Ελλήνων σε χρονικό ορίζοντα λίγων δεκαετιών εξανεμίζει την ανασφάλεια από τα γερατειά, το ασφαλιστικό, την έλλειψη εργατικών χεριών, την ακρίβεια, την επιβουλή του κάθε γείτονα.
Λύνει όλα τα προβλήματα και πάνω απ’ όλα αυτό μιας κουρασμένης ψυχολογικά κοινωνίας που δείχνει σημάδια κατάθλιψης και δυστυχίας.
Και δεν γίνεται βεβιασμένα αλλά ξαναανακαλύπτοντας την ικανοποίηση από τη γονεϊκότητα.
Το νόημα της ζωής.
«Memento Mori”, το μόνο που μένει, είναι τα έργα μας.
Δεν υφίσταται μεγαλύτερο έργο, μεγαλύτερο Θαύμα και ικανοποίηση από την ορθή ανατροφή απογόνων.
Όποιος διαφωνεί, αναγάγει έναν μοναχικό, υλιστικά κορεσμένο θάνατο ανάμεσε σε εκπροσώπους της συνομοταξίας των Felis catus, ως εντελέχεια.
40 εκατομμύρια Έλληνες.
40 εκατομμύρια σπίτια.
40 εκατομμύρια παιδιά ευτυχισμένα.
Και τα παιδιά είναι το μέλλον, επένδυση, όραμα, όνειρο, εξέλιξη, ευτυχία.
Δεν είναι οικονομική επιβάρυνση όπως μας κάναν εσφαλμένα να πιστεύουμε.
Αυτά τα λέγανε όταν εφαρμόζαμε τα μοντέλα της πατριαρχίας που ήδη εξαφανίστηκαν.
Σήμερα ανακαλύπτουμε ένα νέο μοντέλο που προϋποθέτει παιδιά, πολλά παιδιά.
Προϋποθέτει τη Νέα Μεγάλη Ιδέα της Ζωής.
Με το παιδί στο κέντρο.

Ο κόσμος έχει αλλάξει. Οι ρόλοι των φύλων δεν είναι πια δεδομένοι. Οι παραγωγικές σχέσεις είναι ευέλικτες και συχνά ασταθείς.
Ο γάμος και η συγκατοίκηση δεν αποτελούν καθολικό πρότυπο ζωής. Οι άνθρωποι ζητούν ασφάλεια χωρίς εξάρτηση, αυτονομία χωρίς μοναξιά, συναισθηματική ισορροπία χωρίς σύγκρουση.
Όταν η κρατική πολιτική αγνοεί αυτές τις αλλαγές, αποτυγχάνει. Όταν τις αναγνωρίζει, μπορεί να γίνει δημιουργική.
Η Μεγάλη Ιδέα της Ζωής μετατοπίζει το κέντρο βάρους από το σχήμα της οικογένειας στις οικογενειακές σχέσεις.
Δεν μας ενδιαφέρει πώς ορίζεται τυπικά μια οικογένεια, αλλά πώς μεγαλώνει ένα παιδί. Μας ενδιαφέρει η σταθερή σχέση παιδιού και γονέα, η συνεργασία των γονέων, η αποτροπή της σύγκρουσης εις βάρος του παιδιού.
Ζωή, όχι σύγκρουση.
Σε αυτό το πλαίσιο, η συνεργατική γονεϊκότητα προσφέρει μια σύγχρονη και ρεαλιστική απάντηση. Πολλοί άνθρωποι σήμερα δεν παντρεύονται και δεν συγκατοικούν, αλλά θέλουν παιδιά.
Θέλουν να γίνουν γονείς χωρίς να εγκλωβιστούν σε σχέσεις που δεν τους εκφράζουν ή δεν τους προστατεύουν.
Το μοντέλο που έχει φέρει το 5050revolution δείχνει ότι κάτι τέτοιο είναι εφικτό.
Ίση γονεϊκή ευθύνη, κοινή ανατροφή, ίση κατανομή χρόνου και ρόλων εξ ’ορισμού εκτός αποδεδειγμένων εξαιρέσεων. Χωρίς συναισθηματική εξάρτηση.
Έτσι δημιουργούνται συνθήκες ασφάλειας, ανεξαρτησίας, αυτοπεποίθησης και συναισθηματικής ισορροπίας.
Έτσι γεννάμε το μέλλον και μεγαλώνουμε την Ελλάδα.

Στον πυρήνα αυτής της ιδέας βρίσκεται μια απλή αλλά βαθιά ανθρώπινη αλήθεια:
Ο κάθε γονιός έχει για πάντα τον δικό του άνθρωπο.
Το παιδί του.
Η σχέση αυτή δεν ανταγωνίζεται τη σχέση με τον άλλο γονέα, ούτε εξαρτάται από τη σχέση των ενηλίκων μεταξύ τους. Βασίζεται στη συνεργασία και στον αμοιβαίο σεβασμό. Το παιδί δεν γίνεται πεδίο σύγκρουσης, αλλά κοινό σημείο ευθύνης. Εκεί θεμελιώνεται μια αληθινή δημοκρατία γενεών.
Η Υπουργός Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, κα Σοφία Ζαχαράκη, νέα γυναίκα σε νέο Υπουργείο, δείχνει ότι έχει ικανότητες. Λείπει όμως μία Μεγάλη Ιδέα, ένα όραμα. Η κυβερνητική πολιτική αναγνωρίζει το πρόβλημα της παιδοπενίας μόνο που τα μέσα που ονειρεύεται είναι η αφομοίωση μεταναστευτικών ροών από άλλες χώρες.
Να σκύψουμε όχι μόνο πάνω στην Ελλάδα, αλλά πάνω στους Έλληνες. Στους δικούς μας ανθρώπους, τα παιδιά μας.
Ο στόχος μιας Ελλάδας 40 εκατομμυρίων ανθρώπων δεν είναι σύνθημα. Είναι ορίζοντας γενεών. Όχι με φόβο και εξαναγκασμό, αλλά με συνθήκες ζωής που επιτρέπουν στους ανθρώπους να γίνουν γονείς, αν το επιθυμούν. Και να το επιθυμούν.
Αυτή είναι η Μεγάλη Ιδέα της Ζωής.
Η Ελλάδα δεν μεγαλώνει προς τα έξω.
Μεγαλώνει από μέσα.


